Ra Uru Hu en het ontstaan van Human Design

Elk duidingssysteem heeft een ontstaansgeschiedenis — en die van Human Design is een van de ongewoonste. Ze begint niet aan een universiteit en niet in een oud klooster, maar bij een Canadese reclame- en mediaman die zijn vroegere leven achter zich laat en op Ibiza belandt. Wil je begrijpen wat Human Design is en hoe je het kunt plaatsen, dan loont het om te kijken naar de mens aan het begin: Alan Robert Krakower, die zich later Ra Uru Hu noemde.

Van mediaprofessional tot drop-out

Alan Robert Krakower werd in 1948 in Montreal geboren. Hij groeide op in Canada, studeerde en maakte daarna carrière in de reclame- en mediawereld: hij werkte in de reclame en als uitgever en producent. Hij bewoog zich dus in een wereld van campagnes, afspraken en zakelijk succes. Naar buiten toe een gevestigd leven — vanbinnen kennelijk een leven dat hem niet kon vasthouden.

Halverwege de jaren 1980 brak Krakower met dat leven. Hij verliet Canada, liet bezit en carrière achter en strandde uiteindelijk op Ibiza. Het eiland was in die tijd een verzamelplaats voor drop-outs, kunstenaars en zinzoekers uit de hele wereld. Krakower leefde er heel eenvoudig, een tijdlang in een ruïne zonder stroom, en verdiende de kost onder meer als privéleraar en muzikant. Wie zijn latere lezingen beluistert, merkt het: de reclameman was nooit helemaal uit hem verdwenen. Hij kon vertellen, pakkend formuleren en een publiek vasthouden. Dat is niet negatief bedoeld, maar het helpt te begrijpen waarom zijn ideeën zich later zo doeltreffend verspreidden.

Januari 1987: de acht dagen waarover hij vertelde

Het keerpunt in zijn verhaal ligt in januari 1987. Volgens Krakowers eigen beschrijving had hij op een nacht op Ibiza een overweldigende innerlijke ervaring: een “stem” zou bezit van hem hebben genomen en hem acht dagen en nachten lang een compleet kennissysteem hebben gedicteerd — de mechanische grondslagen van wat later Human Design zou heten. Hij beschreef de ervaring niet als een zachte ingeving, maar als een extreme toestand die hem lichamelijk en geestelijk tot het uiterste bracht.

Belangrijk voor jou als lezer: dit is zijn verhaal. Er zijn geen getuigen en er is geen manier om het te controleren — zoals bij alle openbaringservaringen in de geschiedenis van religie en denken. Je hoeft deze beschrijving niet voor zoete koek te slikken, maar je hoeft er ook niet lacherig over te doen. Psychologisch gezien zijn intense, uitzonderlijke ervaringen waarin mensen het gevoel hebben iets te “ontvangen”, goed gedocumenteerd; wat daaruit voortkomt, put duidelijk ook uit wat iemand eerder heeft geleerd en gelezen. Krakower heeft overigens zelf nooit beweerd een heilige te zijn. Hij noemde zich zijn leven lang een sceptische, eerder onwillige boodschapper van zijn eigen ervaring.

Van ervaring naar systeem

Opvallend is een echte astronomische gebeurtenis kort daarna: de supernova 1987A, waarvan de neutrino’s en het licht op 23 en 24 februari 1987 de Aarde bereikten — enkele weken na Krakowers ervaring in januari. Ra Uru Hu — zo noemde Krakower zich voortaan — koppelde zijn ervaring later in zijn verhaal aan deze kosmische gebeurtenis.

In de jaren na 1987 werkte hij het ontvangen materiaal uit en bracht hij er orde in: een synthese van de I Tjing, de westerse astrologie, de kabbala en de chakraleer, aangevuld met een ontlening aan de moderne natuurkunde, het neutrinoconcept. Begin jaren 1990 begon hij les te geven — eerst in kleine kring op Ibiza en in Duitsland, dat al vroeg een belangrijk verspreidingsgebied werd. Uit lezingen groeiden cursussen, uit cursussen een opleidingssysteem in fasen, met opleidingen tot analist en tot leraar en een internationale school. Ra Uru Hu gaf les tot aan zijn dood, op het laatst vooral via opnames en online lessen. Hij overleed in 2011 op Ibiza, het eiland waar alles was begonnen.

Oorsprongsmythe en bruikbaarheid in het dagelijks leven — hoe je ermee om kunt gaan

Hoe ga je dan om met een systeem waarvan de grondlegger zegt dat een stem het hem heeft gedicteerd? Het helderst is het om twee niveaus uit elkaar te houden. Het ene is het oorsprongsverhaal: een openbaringsgeschiedenis zoals veel tradities die kennen. Het geeft het systeem betekenis en samenhang, maar bewijst niet dat het klopt. Het andere niveau is de praktische inhoud: een gedetailleerd model van typen, centra, strategieën en autoriteiten dat je een taal voor zelfobservatie aanreikt — los van wat je van de acht dagen op Ibiza vindt.

Interessant genoeg past juist dat bij de kernboodschap van Ra Uru Hu zelf. Decennialang herhaalde hij in wezen dezelfde gedachte: geloof me niet op mijn woord — probeer het uit en toets het aan je eigen leven. Die uitnodiging mag je letterlijk nemen. Je hoeft de legende niet te geloven om met het instrument te experimenteren, en je mag het instrument ook weer wegleggen als het je niets laat zien. Een goede eerste stap om het zelf te toetsen: bereken je chart en kijk of wat erin beschreven staat, overeenkomt met je eigen ervaring.